Elke yogales hetzelfde: kleermakerszit, ogen dicht. Ademen. Voelen. Toen ik net met yoga begon, vond ik dat heel irritant. ‘Kunnen we niet gewoon begínnen?’ ‘Is dit niet zonde van mijn tijd?’ ‘Zitten kan ik thuis ook.’ Mijn mind ging als een dolle tekeer. Jaaa, ik was zó zen.

Als yogajuf doe ik het natuurlijk inmiddels ook, dat ‘even landen’. Om studenten contact te laten maken met hun lichaam. Klinkt voor sommigen een beetje zweverig. Het kan erger, hoor: ‘aarden’, connecten… Maar eigenlijk is het verre van zweverig.

Tijdsgebrek
Stel je voor dat je een heel drukke baan hebt, zo eentje waarbij je de hele dag door tegen de klippen op mails wegwerkt, je lunchpauze overslaat uit tijdsgebrek en áls je luncht, dat doet onder het mom van ‘lunchmeeting’ – wel zo efficiënt.
Op het moment dat je merkt dat je je moe voelt, tap je nog een espresso uit de automaat of neem je een dropje – even een energieboost. En trouwens: welverdiend door al dat harde werken.

Gespannen kaken
Als je dan na een lange dag de auto of trein in springt, staat je lichaam hoogstwaarschijnlijk nog steeds in die ‘fightstand’ die je de hele dag al had: schouders opgetrokken, kaken gespannen, ademhaling snel en kort. Klaar voor de zoveelste vraag, mail, opmerking, discussie.
Thuis ga je snel aan de slag met wat daar allemaal moet. Als je eenmaal in bed ligt, is de kans groot dat je merkt dat je hele lichaam nog steeds strak staat van de door de dag heen opgebouwde adrenaline. Je hoofd draait nog steeds overuren. Lichaam en geest naaien elkaar op en houden je uit je slaap.

Uit je hoofd
Daarom is het zo belangrijk om niet pas aan het eind van de dag, maar juist tussendoor de tijd te nemen om even stil te staan bij hoe je je voelt. Om even uit je hoofd te stappen en die knop van maar doortetterende gedachten en to do’s iets richting mute te draaien. En de ruisende stilte van je lichaam en je adem wat harder te zetten. Te observeren dat je je schouders hebt opgetrokken, je kaken op elkaar hebt en te voelen dat je honger of dorst hebt (en dat nog een dropje niet is wat je nodig hebt). Dat kun je natuurlijk prima zelf. Maar in de praktijk doe je het waarschijnlijk niet. En in de yogales moet je wel. Zo simpel is het.

Lekker slapen
Als je het niet gewend bent, is de kans groot dat je mind het helemaal niet zo grappig vindt, dat plotse stilzitten. ‘Hé! We waren toch heel hard aan het racen?’ ‘Waarom staan we nu stil? NOU?’
Nou mind: om uit die fight pose te komen, dus. En straks thuis lekker relaxed te gaan koken (en niet opgefokt) en om straks lekker relaxed (en als het kan ook redelijk snel) in slaap te vallen. Zonder jouw getetter, mind. En nu kop dicht.

Lees ook: Ik snap het nu van dat ‘landen, maar waarom altijd zittend? Liggen is toch veel relaxter?

(foto: Jeffrey Van Daele/Dreamstime)