Voor Yoga Magazine schrijf ik columns. Deze komt uit nummer 3, 2019.

nieuwe yoga magazine
Als ze binnenkomt, denk ik even dat ze een verdwaalde toerist is, zo onwennig kijkt ze om zich heen. Maar haar outfit verraadt dat ze wel degelijk doelbewust de yogaschool is binnengestapt. Haar yogatopje en legging matchend oudroze. Teennagels perfect donkerrood gelakt. Een beetje lipgloss, haar blonde haar nonchalant in een knot, maar net zo dat het er niet onverzorgd uitziet. Ik denk in haar een generatie jonge, randstedelijke yogi’s te herkennen, die hun practice zien als onderdeel van hun lifestyle. Een levensstijl die draait om een hoge lat, veel moeten, altijd online zichtbaar zijn en constant het gevoel hebben dat het beter, leuker en mooier kan. Want dat zie je tenslotte op Instagram.

Een levensstijl die draait om een hoge lat, veel moeten, altijd online zichtbaar zijn.

Marije heet ze, zie ik op de lijst met studenten die ik deze ochtend in mijn les heb. Ik realiseer me dat ik haar al helemaal heb ingekleurd, terwijl ik nog maar nauwelijks een woord met haar heb gewisseld. Niet zo oordelen, spreek ik mezelf glimlachend toe. Ik vraag haar of ze vaker yoga heeft gedaan. Ja, zegt ze. Maar vooral lessen op de sportschool. En nee, geen blessures. Ze houdt de antwoorden kort, het lijkt erop dat ze niet te veel van zichzelf wil prijsgeven. Weg is ze, de mat op.
En dan, terwijl we door de les flowen, zie ik haar ontstaan. Ongemak en ongenaakbaarheid glijden langzaam van haar af.  Ze lijkt op te gaan in zichzelf, maar dan niet in hoe ze eruitziet, maar in hoe het met haar gaat.

Soms sluit ze even haar ogen als we in de Warrior staan. Eén keer kiest ze voor Child’s Pose in plaats van een Vinyasa.

Na afloop van de les pols ik voorzichtig of het klopte wat ik dacht te zien. Ze lacht breeduit, open, toegankelijk – een heel andere vrouw dan een uur geleden. ‘Het was zo fijn dat je aangaf dat we naar ons lichaam konden luisteren. En mochten kiezen voor een houding die op dat moment goed voelde. Ik doe eigenlijk vooral veel conditietraining op de sportschool. Maar ik vind het soms best wel… heftig daar. Ze zijn best wel streng en harde muziek en zo. Dan is zo’n lesje gewoon even stretchen ook wel lekker.’ Ze bagatelliseert, alsof ze net niet een uur best flink heeft bewogen en gezweet. Maar misschien haalt dat ’t niet bij wat ze allemaal in de gym moet doen.

Ik voelde een soort…’ Ze pauzeert. ‘Ruimte.’ Ze kijkt me verwachtingsvol aan, zo van: Zeg ik het zo goed? Ik knik. En wil eigenlijk heel jufferig vertellen dat als je naar je lichaam luistert, je het áltijd goed doet. Maar ik geloof dat ze dat zojuist al heeft ontdekt.

Kom je een keer een les volgen bij yogaschool HotFlowYoga aan de Prinsengracht? Elke donderdagochtend om 7.30.